24 شهریور 1398

برای شروع فقط یک نقطه کافی است....


امروزدیگر روز ((نقطه،سر خط)) نیست بلکه امروز نقطه اول خط است.

......................خب سلام...................

. امروز برخلاف روزهای دیگه، نقطه اول خط است . هر روز که روز نقطه نیست. ساده ترین و تجزیه ناپذیرترین عنصر در ارتباط بصری چیزی نیست جز نقطه. این کوچولوی بی نظیر که دست طبیعت او را گرد و تپل خلق کرده است، انرژی تصویر دارد. این تپل دوست داشتنی آنقدر زیبا است که حتی وقتی بشر با چاقوی جراحی پلاستیک به سراغش رفت، نتوانست او را جذاب  تر کند و همچنان نقطه تپل مپل و تنبل محبوب تر از نقطه های مثلثی و نوک بالا  است. 

حتی در ریاضی نقطه اگر نباشد، حجم، سطح و فضا معنا پیدا نمی کند. نقطه است که می تواند  ارتفاع ، عرض و طول را برای ما معنا کند. نقطه، اولین و مشترک ترین خاطره همه آدم ها از گرفتن قلم دردست است. آن زمانی که مادرمان یا معلم کلاس اول مان به ما یاد داد چگونه  قلم را در دست بگیریم. مشترک ترین خاطره ای که شاید به یادمان نیایید. آنقدر این نقطه دلبری کرد تا با مجموعه ای از این نقاط، خط ها بنویسیم. خط های که توانست سرنوشت همه ما را تغییر دهد. 

نقطه خیلی مهربان است.

آنقدر مهربان است که به واشتی یاد داد که از هیچ چیز نترسد.

همان زمان که رینولدز در کتاب نقطه داستان نقطه گفت:

کلاس هنر تمام شده اما کاغذ نقاشی «واشتی» هنوز کاملا سفید است و خودش مثل سریش به صندلی چسبیده است. واشتی با خود می گوید: «خیلی مسخره است، من هنوز نتوانسته ام چیزی بکشم.» معلم کنار او می آید و لبخندی می زند و از او می خواهد در برگه اش چیزی بکشد: یک خط، یک علامت یا حتی یک نقطه. واشتی با عصبانیت ماژیکی بر می دارد و ضربه محکمی بر کاغذ می زند: «بفرمایید»!

معلم کاغذ را از روی میز بر می دارد و با دقت نگاه می کند. بعد آن را به واشتی می دهد و با مهربانی به او می گوید: «حالا امضاش کن». هفته بعد، وقتی واشتی به کلاس هنر می رود از دیدن تابلویی که بالای میز معلمش به دیوار آویزان است تعجب می کند، چون همان نقطه کوچکی است که واشتی کشیده بود، نقطه او در یک قاب طلایی کنگره ای! واشتی با خود می گوید: «این که کاری ندارد، من نقطه های بهتر از این می توانم بکشم».

و این آغازی است برای او که خود را بیابد و قدم به دنیای ناشناخته نقاشی بگذارد. واشتی در داستان «نقطه» با یک دعوت مهربانانه از طرف معلمش روبرو می شود، دعوتی برای ابراز وجود، برای سهیم کردن دیگران در استعدادهای خود و برای یک حرکت خلاقانه کوچک که به کاری بزرگ می انجامد.

رینولدز همیشه در پاسخ به کودکانی که از او درباره کتاب مورد علاقه اش می پرسند، از کتاب چارلی و کارخانه شکلات سازی رولد دال به عنوان دومین کتاب محبوب خود نام می برد. او سپس یک دفترچه سفید و نانوشته را از کیفش بیرون می کشد و رو به کودکان می گوید: «این محبوبترین کتاب من است».

این تصویر ساز بی نظیر می گوید: کمی طول می کشد تا کودکان منظور من را درک کنند. سپس من به ان ها می گویم این دفترچه می تواند جایی برای هنرنمایی و داستان سرایی شما باشد. این جادوگر تصویر و ایده می گوید این کتاب می تواند هر چیزی باشد که شما دوست دارید وزندگی شما یک کتاب نانوشته است و شما می توانید یا خودتان داستان خود را بنویسید یا دیگری این کار را خواهد کرد.

روز نقطه روز سرآغاز هست. پس ما هم نقطه می گذاریم بر همه غم ها تا سرآغازی باشد بر انرژی.

 

با ما در تماس باشید